World Schools (WSDC), Dünya Okullar Münazara Şampiyonası'nın (World Schools Debating Championships) formatıdır ve British Parliamentary ile birlikte liseler arasında en yaygın öğretilen sistemdir. İki takım — her biri üç konuşmacı — bir öneriyi (Proposition) savunur ve karşı çıkar (Opposition). WSDC'yi ayıran üç imza vardır: bazı motion'lar haftalar önce verilir (hazırlıklı), bazıları tartışmadan yaklaşık bir saat önce verilir (doğaçlama, internetsiz); her takım sonda kısa bir reply speech yapar; ve yargılama açıkça ağırlıklıdır — Content %40, Style %40, Strategy %20. Bu genişletilmiş rehber formatın yapısını, her konuşmacının rolünü (örnek konuşma parçalarıyla), çürütme ve reply mantığını, POI'yi, 40/40/20 yargılamasını, WSDC ile ESDC farkını ve adım adım hazırlık planını ele alır.
World Schools (WSDC) is the format of the World Schools Debating Championships and, alongside British Parliamentary, the most widely taught school debating system. Two teams — each with three speakers — propose a motion (Proposition) and oppose it (Opposition). Three features set WSDC apart: some motions are released weeks in advance (prepared) while others are given about an hour before the round (impromptu, no internet); each team delivers a short reply speech at the end; and judging is openly weighted — Content 40%, Style 40%, Strategy 20%. This expanded guide walks through the structure, each speaker's role (with sample speech excerpts), rebuttal and reply logic, Points of Information, the 40/40/20 criteria, the difference between WSDC and ESDC, and a step-by-step preparation plan.
World Schools formatı, ulusal takımların yarıştığı Dünya Okullar Münazara Şampiyonası (World Schools Debating Championships) için geliştirilmiş, sonra dünya çapında lise münazarasının ortak dili hâline gelmiş bir sistemdir. İki takım karşı karşıya gelir: Proposition (öneriyi savunan taraf) ile Opposition (karşı çıkan taraf). Her takımda üç konuşmacı vardır ve tartışma net, izleyici-dostu bir yapıya sahiptir — bu yüzden yeni başlayanlar için erişilebilir, ama üst düzeyde son derece rekabetçidir.
WSDC'nin küresel format olmasının nedeni tek bir okulun değil, ülkelerin yarışmasıdır: her ulusun bir milli takımı vardır ve motion'lar farklı anadillerden gelen öğrenciler için adil olacak şekilde tasarlanır. Format bu yüzden aşırı teknik jargondan kaçınır ve ikna, netlik ve üslubu ödüllendirir. Aynı kurallar bugün onlarca ülkenin ulusal lise şampiyonalarında, okul liglerinde ve İstanbul'daki Eurasian ile Avrupa'daki European Schools Debating Championship gibi bölgesel turnuvalarda kullanılır.
WSDC'nin üç imzası şudur: motion'ların bir kısmı önceden ilan edilip takımların derinlemesine araştırma yapmasına izin verir; bir kısmı ise tartışmadan yaklaşık bir saat önce verilen doğaçlama (impromptu) motion'lardır. Her tur bir reply speech ile kapanır. Ve yargıçlar puanı Content, Style, Strategy başlıklarına böler. Bu üç özellik, formatı hem düşünme hem de dil becerisi için benzersiz bir antrenman hâline getirir.
Format ilk kez 1988'de düzenlenmiş ve o zamandan beri her yıl farklı bir ülkenin ev sahipliğinde yapılan bir şampiyonaya dönüşmüştür. Onlarca ülkeden lise takımları katılır; motion'lar küresel meselelerden seçilir ve hem İngilizcesi anadili olan hem de olmayan öğrencilere adil olacak şekilde tasarlanır. Bu evrensellik, WSDC'yi okullarda öğretilen en yaygın uluslararası münazara formatı hâline getirmiştir.
" World Schools bir söz yarışması değil, birlikte kurulan bir argüman yarışıdır: en iyi fikri değil, en iyi anlatılan ve takımca tek çizgide savunulan fikri ödüllendirir.
World Schools was developed for the World Schools Debating Championships, where national teams compete, and has since become the shared language of school debate worldwide. Two teams face off: Proposition (which defends the motion) and Opposition (which argues against it). Each team has three speakers, and the debate has a clear, audience-friendly structure — accessible for beginners, yet fiercely competitive at the top level.
WSDC is a global format because it is countries, not single schools, that compete: each nation fields a team, and motions are designed to be fair to students from many first languages. For that reason the format avoids heavy technical jargon and rewards persuasion, clarity and style. The same rules are now used across national school championships, school leagues and regional tournaments such as the Eurasian championship in Istanbul and the European Schools Debating Championship.
WSDC has three signatures: some motions are announced in advance, letting teams research deeply; others are impromptu, given about an hour before the round. Every round closes with a reply speech. And judges split the score into Content, Style and Strategy. Together these three features make the format a unique workout for both thinking and language.
The format was first held in 1988 and has since become a championship staged each year in a different host country. High-school teams from dozens of nations take part; motions are drawn from global issues and designed to be fair to native and non-native English speakers alike. This universality has made WSDC the most widely taught international debating format in schools.
" World Schools is not a contest of words but a contest of arguments built together: it rewards not the best idea, but the best-communicated idea defended by a team on a single line.
Her takımda üç konuşmacı sırayla substantive (asıl) konuşmalarını yapar; taraflar birbirini izler. Altı asıl konuşma bittikten sonra her takım bir reply speech ile kapanır — toplamda sekiz konuşma. Substantive konuşmalar tipik olarak 8 dakika, reply konuşması ise onun yarısı kadar (4 dakika) sürer.
| Sıra | Proposition | Opposition | Süre |
|---|---|---|---|
| 1 | 1. Prop | 8 dk | |
| 2 | 1. Opp | 8 dk | |
| 3 | 2. Prop | 8 dk | |
| 4 | 2. Opp | 8 dk | |
| 5 | 3. Prop | 8 dk | |
| 6 | 3. Opp | 8 dk | |
| Reply | Opp Reply | 4 dk | |
| Reply | Prop Reply | 4 dk |
Sıralamada iki kritik ayrıntı vardır. Birincisi: asıl konuşmalarda taraflar dönüşümlü konuşur (Prop, Opp, Prop, Opp…), böylece her argüman anında yanıtlanabilir. İkincisi: reply konuşmalarında sıra tersine döner — önce Opposition, sonra Proposition reply verir. Böylece öneriyi başlatan taraf (Proposition) hem ilk hem son sözü alarak tartışmayı çerçeveler.
Reply'ı takımın 1. veya 2. konuşmacısı yapar; 3. konuşmacı reply veremez. Zamanlamada konuşmacılar genellikle 30 saniyelik aşım payı (grace period) kadar devam edebilir; bunu belirgin biçimde aşan kısımlar puanlanmaz. Zaman işaretçisi (timekeeper) belirli anlarda vuruşla uyarır: genellikle 1. dakika ve son dakika (POI'nin kapalı olduğu korumalı zaman) ile süre bitimi.
Konuşmacıların yanı sıra bir başkan/moderatör (chair), bir zaman işaretçisi (timekeeper) ve bir ya da daha fazla yargıç (adjudicator) bulunur. Başkan turu açar, konuşmacıları sırayla davet eder ve düzeni sağlar; zaman işaretçisi süreyi tutup vuruşlarla uyarır. Büyük turnuvalarda birden çok yargıç (panel) oy verir ve çoğunluk kararı kazananı belirler.
Each team's three speakers deliver their substantive (main) speeches in turn, with the sides alternating. After all six main speeches, each team closes with a reply speech — eight speeches in all. Substantive speeches are typically 8 minutes, and the reply speech is half that (4 minutes).
| Order | Proposition | Opposition | Time |
|---|---|---|---|
| 1 | 1st Prop | 8 min | |
| 2 | 1st Opp | 8 min | |
| 3 | 2nd Prop | 8 min | |
| 4 | 2nd Opp | 8 min | |
| 5 | 3rd Prop | 8 min | |
| 6 | 3rd Opp | 8 min | |
| Reply | Opp Reply | 4 min | |
| Reply | Prop Reply | 4 min |
Two details in the order matter. First, the main speeches alternate between sides (Prop, Opp, Prop, Opp…), so every argument can be answered immediately. Second, the reply order is reversed — Opposition replies first, then Proposition. This gives the side that opened the debate (Proposition) both the first and the last word, framing the whole round.
The reply is delivered by the team's first or second speaker; the third speaker may not give it. On timing, speakers usually have a 30-second grace period; anything clearly beyond that is not scored. The timekeeper signals at set moments — typically the end of the first minute and the start of the last minute (the protected time when POIs are closed) and when time expires.
Besides the speakers, a round has a chair (moderator), a timekeeper, and one or more adjudicators (judges). The chair opens the round, invites speakers in turn and keeps order; the timekeeper tracks time and signals with knocks. At larger tournaments a panel of several judges votes, and the majority decision determines the winner.
WSDC'de her konuşmacının belirli bir görevi vardır; roller birbirini tamamlar. Aşağıdaki tablo yedi rolü — her taraftan üç asıl konuşmacı ve reply — ne yapmaları gerektiğiyle özetler. Sonraki bölümlerde her rolü tek tek, görevi, olası hataları ve kısa bir örnek konuşma parçasıyla ele alacağız.
| Rol | Asıl görev |
|---|---|
| 1. Proposition | Motion'ı makul biçimde tanımlar, kapsamı çizer, team line'ı ilan eder ve ilk iki güçlü argümanı kurar. |
| 1. Opposition | Tanımı kabul eder (veya nadiren itiraz eder); Prop'a ilk çürütmeyi yapar ve Opposition'ın karşı duruşunu açar. |
| 2. Proposition | Opposition'ı çürütmeye ağırlık verir, kendi vakayı derinleştirir; çatışmanın merkezidir. |
| 2. Opposition | Ayna görüntüsü: Proposition'ı sistematik çürütür, kendi vakayı güçlendirir. |
| 3. Proposition | Ağırlıklı çürütme ve toparlama; tartışmayı ana çatışmalara indirger. Yeni büyük argüman getirmez. |
| 3. Opposition | Aynı toparlama görevi; son asıl konuşma olarak bütünü Opposition lehine çerçeveler. |
| Reply | Takımın 1. veya 2. konuşmacısı yapar: tartışmanın taraflı özeti, yeni argüman yok. |
Üçüncü konuşmacıların neredeyse tüm işi çürütme ve karşılaştırmadır. Bu aşamada yeni bağımsız bir argüman açmak genellikle geçersiz sayılır; karşı tarafın yanıt hakkı kalmadığı için yargıç buna itibar etmez. Mevcut argümanlara yeni örnek veya açıklama eklemek serbesttir.
In WSDC every speaker has a defined job, and the roles complement one another. The table below summarises all seven roles — three main speakers per side plus the reply — and what each must do. In the sections that follow we take each role one by one, with its job, likely errors, and a short sample speech excerpt.
| Role | Core job |
|---|---|
| 1st Proposition | Reasonably defines the motion, sets scope, states the team line, builds the first two strong arguments. |
| 1st Opposition | Accepts the definition (or rarely challenges it); delivers the first rebuttal to Prop and opens Opposition's stance. |
| 2nd Proposition | Focuses on rebutting Opposition, deepens the case; the clash centre of the debate. |
| 2nd Opposition | The mirror image: systematically rebuts Proposition and strengthens the team's own case. |
| 3rd Proposition | Mainly rebuttal and consolidation; reduces the debate to the key clashes. Brings no new major argument. |
| 3rd Opposition | The same consolidating job; as the last main speech, frames the whole debate in Opposition's favour. |
| Reply | Delivered by the team's 1st or 2nd speaker: a biased summary of the debate, no new arguments. |
Third speakers do almost nothing but rebut and compare. Opening a new independent argument at this stage is generally treated as invalid — the other side has no chance to answer it, so the judge gives it no credit. Adding new examples or explanation to existing arguments is fine.
Görevi: Tartışmanın zeminini kurar. Motion'ı makul biçimde tanımlar, gerekiyorsa bir model/mekanizma (politikanın nasıl işleyeceği) sunar, takımın team line'ını tek cümlede ilan eder ve genellikle en güçlü iki argümanı açar. İyi bir 1. Prop, sonraki beş konuşmanın üzerine bineceği çerçeveyi çizer.
Yapması gerekenler: Tanımı sıradan, makul bir okurun anlayacağı gibi tut; argümanları claim–warrant–impact iskeletiyle kur; her argümana bir başlık (signpost) ver ki yargıç not alabilsin.
Tanımı çok geniş (savunulamaz) ya da çok dar (haksız) bırakmak; team line'ı hiç söylememek; iki argümanı derinleştirmek yerine beş sığ argüman sıralamak; tüm süreyi tanıma harcayıp argümana zaman bırakmamak.
"This House would ban single-use plastics. We define this as a phased government prohibition on disposable plastic bags, cutlery and packaging, with affordable alternatives subsidised. Our team line is simple: when a cheap convenience creates a permanent harm, the state should act. My first argument is environmental: plastics do not break down, they accumulate — and today's convenience becomes tomorrow's poisoned water supply. My second argument is that a ban drives innovation rather than killing it..."
The job: Lays the ground for the debate. Reasonably defines the motion, offers a model/mechanism where needed (how the policy would work), states the team's team line in one sentence, and usually opens the two strongest arguments. A good 1st Prop draws the frame the other five speeches will build on.
What to do: Keep the definition as an ordinary, reasonable reader would understand it; build arguments on the claim–warrant–impact skeleton; give each argument a heading (signpost) so the judge can take notes.
Leaving the definition too broad (indefensible) or too narrow (unfair); never stating the team line; listing five shallow arguments instead of deepening two; spending all the time on the definition with none left for argument.
"This House would ban single-use plastics. We define this as a phased government prohibition on disposable plastic bags, cutlery and packaging, with affordable alternatives subsidised. Our team line is simple: when a cheap convenience creates a permanent harm, the state should act. My first argument is environmental: plastics do not break down, they accumulate — and today's convenience becomes tomorrow's poisoned water supply. My second argument is that a ban drives innovation rather than killing it..."
Görevi: Önce Proposition'ın tanımını kabul eder (veya gerçekten haksızsa, gerekçeyle itiraz eder), ardından Prop'un kurduğu argümanlara ilk çürütmeyi yapar ve Opposition'ın karşı duruşu ile ilk argümanlarını açar. 1. Opp, tartışmanın çatışma eksenlerini belirleyen kişidir.
Yapması gerekenler: Prop'un team line'ını hedef al; her çürütmeden sonra "dolayısıyla bizim tarafımız güçlü" diye kendi zeminine dön; yalnızca savunmada kalma, Opposition'ın kendi pozitif argümanlarını da kur.
Gereksiz tanım kavgasına girmek; sadece çürütüp kendi argümanını hiç kurmamak (böylece Opposition savunmada sıkışır); Prop'un en güçlü argümanını atlayıp kolay hedefe yüklenmek.
"We accept the definition, but we reject the logic. The proposition told you a ban drives innovation — yet they gave you no mechanism, only a hope. Here is what actually happens: overnight bans hit the poorest hardest, because the cheap option disappears before the affordable alternative exists. So our first argument is fairness. Our second is effectiveness: bans push consumption underground rather than ending it..."
The job: First accepts Proposition's definition (or, if it is genuinely unfair, challenges it with cause), then delivers the first rebuttal to Prop's arguments and opens Opposition's stance and first arguments. The 1st Opp sets the axes of clash for the whole debate.
What to do: Target Prop's team line; after each rebuttal, return to your own ground with "therefore our side is strong"; do not stay purely defensive — build Opposition's own positive arguments too.
Picking an unnecessary definition fight; only rebutting and never building your own case (so Opposition is trapped on defence); skipping Prop's strongest argument to attack an easy target.
"We accept the definition, but we reject the logic. The proposition told you a ban drives innovation — yet they gave you no mechanism, only a hope. Here is what actually happens: overnight bans hit the poorest hardest, because the cheap option disappears before the affordable alternative exists. So our first argument is fairness. Our second is effectiveness: bans push consumption underground rather than ending it..."
Görevi: Tartışmanın "çatışma merkezi"dir. Süresinin büyük kısmını 1. Opp'un çürütmelerini karşılamaya ve Opposition'ın açtığı argümanları çürütmeye ayırır; sonra kendi takımının vakasını derinleştirir ve gerekirse tek bir yeni argüman ekler.
Yapması gerekenler: Opposition'ın saldırılarını başlık başlık ele al ("özgürlük çatışmasında…", "uygulanabilirlik çatışmasında…"); önce savun (team line'ı yeniden kur), sonra saldır (Opp'un argümanını yık), en sonda büyüt (kendi vakana yeni bir katman).
Çürütmeyi ihmal edip yalnızca yeni argüman eklemek; Opp'un çürütmesine yanıt vermeden 1. Prop'un argümanlarını tekrar okumak; savunma ve saldırıyı karıştırıp yapısız bir konuşma yapmak.
"The opposition's whole case rests on one word: 'the poorest.' But notice — they assume the poor are only consumers, never victims. The families living next to polluted rivers are the poor too. So even on their own value of fairness, we win. Now let me rebuild our environmental argument, because they never actually answered the science; they only changed the subject to cost..."
The job: This is the "clash centre" of the debate. Most of the time goes to answering 1st Opp's rebuttals and rebutting the arguments Opposition opened; then the speaker deepens the team's case and may add a single new argument.
What to do: Handle Opposition's attacks heading by heading ("on the freedom clash…", "on the feasibility clash…"); defend first (rebuild the team line), then attack (dismantle Opp's argument), then grow (add a new layer to your own case).
Neglecting rebuttal and only adding new arguments; re-reading 1st Prop's arguments without answering Opp's rebuttal; mixing defence and attack into a structureless speech.
"The opposition's whole case rests on one word: 'the poorest.' But notice — they assume the poor are only consumers, never victims. The families living next to polluted rivers are the poor too. So even on their own value of fairness, we win. Now let me rebuild our environmental argument, because they never actually answered the science; they only changed the subject to cost..."
Görevi: 2. Prop'un ayna görüntüsüdür. Proposition'ın vakasını sistematik olarak çürütür, 2. Prop'un yeni katmanına yanıt verir, Opposition'ın kendi vakasını güçlendirir ve çatışmayı takım lehine çevirir. Bu konuşma, çoğu zaman turun kaderini belirleyen andır.
Yapması gerekenler: "even if" katmanlaması kullan ("iddiaları yanlış; doğru olsa bile bizim sonucumuz ağır basar"); Opposition'ın iki ana argümanını yeni örneklerle besle; Prop'un henüz yanıtlamadığı çürütmeleri işaretle.
Yalnızca 1. Opp'u tekrarlamak; Prop'un yeni argümanını görmezden gelmek; savunmada boğulup Opposition'ın pozitif vakasını unutmak.
"They say the poor are victims too — and we agree. That is exactly why a blunt ban is the wrong tool. You do not protect a poor family by taking away the only cutlery they can afford while the clean alternative is still a luxury item. Even if their science is right, the policy still fails the very people it claims to save. Now, our positive case on effectiveness only got stronger, because..."
The job: The mirror image of 2nd Prop. Systematically rebuts Proposition's case, answers 2nd Prop's new layer, strengthens Opposition's own case and turns the clash in the team's favour. This speech is often the moment that decides the round.
What to do: Use "even if" layering ("their claim is wrong; even if true, our impact outweighs"); feed Opposition's two main arguments with new examples; flag the rebuttals Prop has not yet answered.
Merely repeating 1st Opp; ignoring Prop's new argument; drowning in defence and forgetting Opposition's positive case.
"They say the poor are victims too — and we agree. That is exactly why a blunt ban is the wrong tool. You do not protect a poor family by taking away the only cutlery they can afford while the clean alternative is still a luxury item. Even if their science is right, the policy still fails the very people it claims to save. Now, our positive case on effectiveness only got stronger, because..."
Görevi: Üçüncü konuşmacılar tartışmayı toparlar ve karşılaştırır. İşlerinin neredeyse tamamı çürütme ve çatışma analizidir: dağınık tartışmayı iki-üç net başlığa indirger ve her başlıkta kendi tarafının neden kazandığını gösterir. 3. Opp aynı zamanda son asıl konuşma olduğu için tartışmanın bütününü Opposition lehine çerçeveler.
Yapması gerekenler: "Bu tartışma üç şeye indi" diyerek çatışmaları adlandır; her çatışmada karşılaştırmalı tartı (weighing) yap; hangi argümanların yanıtsız kaldığını göster.
Yeni büyük argüman açmak (geçersiz sayılır); tüm konuşmayı baştan tekrar etmek; karşılaştırma yapmadan yalnızca "biz haklıyız" demek. 3. konuşmacı yeni örnek/açıklama ekleyebilir ama yeni bir argüman ekseni açamaz.
"This debate came down to three questions. One: does the harm justify state action? We proved it does; they never denied the science. Two: does the ban work? They said innovation, we showed enforcement gaps — and that clash they simply dropped. Three: who pays? Even here, we showed the burden falls on the poorest first. On all three, weigh it: our harms are certain and immediate, theirs are speculative and delayed."
The job: Third speakers consolidate and compare. Almost all their work is rebuttal and clash analysis: they reduce a scattered debate to two or three clear headings and show why their side wins each one. As the last main speech, 3rd Opp also frames the whole debate in Opposition's favour.
What to do: Name the clashes with "this debate came down to three things"; do comparative weighing on each; show which arguments went unanswered.
Opening a new major argument (treated as invalid); repeating the whole case from the start; saying "we are right" without any comparison. A third speaker may add a new example/explanation but not open a new argument axis.
"This debate came down to three questions. One: does the harm justify state action? We proved it does; they never denied the science. Two: does the ban work? They said innovation, we showed enforcement gaps — and that clash they simply dropped. Three: who pays? Even here, we showed the burden falls on the poorest first. On all three, weigh it: our harms are certain and immediate, theirs are speculative and delayed."
Görevi: Reply'ı takımın 1. veya 2. konuşmacısı yapar (3. konuşmacı yapamaz) ve süresi asıl konuşmanın yarısıdır (genellikle 4 dakika). Görevi yeni argüman eklemek değil, tartışmanın taraflı bir özetini sunmaktır: turu yargıcın gözünden, kendi takımının lehine anlatmak. Reply, yargıcın karar anında hatırlayacağı son sestir.
Yapması gerekenler: Tartışmayı iki-üç ana çatışmaya indir; her birinde "biz bunu gösterdik, onlar yanıtlayamadı" karşılaştırmasını yap; kısa ve akılda kalıcı bir kapanış cümlesiyle bitir.
Reply'da yeni argüman açılmaz ve reply sırasında POI sunulmaz. Reply yalnızca daha önce söylenenleri özetler ve karşılaştırır.
"Judge, forget the noise and remember two things. First, no one in this room denied that plastic pollution is permanent — that was conceded. Second, the only real question was cost, and even there the opposition admitted the poor suffer the pollution too. So the choice is between a certain, lasting harm and a temporary, solvable inconvenience. That is why the proposition wins this debate."
The job: The reply is delivered by the team's 1st or 2nd speaker (never the 3rd) and runs half the length of a main speech (usually 4 minutes). Its job is not to add arguments but to give a biased summary of the debate: to tell the round from the judge's point of view, in your own team's favour. The reply is the last voice the judge hears before deciding.
What to do: Reduce the debate to two or three key clashes; on each, make the comparison "we showed this, they could not answer"; end with a short, memorable closing line.
No new arguments may be opened, and no POIs are offered during a reply. The reply only summarises and compares what has already been said.
"Judge, forget the noise and remember two things. First, no one in this room denied that plastic pollution is permanent — that was conceded. Second, the only real question was cost, and even there the opposition admitted the poor suffer the pollution too. So the choice is between a certain, lasting harm and a temporary, solvable inconvenience. That is why the proposition wins this debate."
Çürütme (rebuttal) WSDC'nin kalbidir ve özellikle 2. konuşmacıların ana işidir. Etkili çürütme karşı argümanı tekrar edip "katılmıyorum" demek değildir; argümanın hangi adımının çöktüğünü göstermektir. Bir argüman iddia (claim), gerekçe (warrant) ve sonuçtan (impact) oluşur; sen bunlardan birini hedef alırsın.
"İddia doğru olsa bile, onu sonuca bağlayan mantık zinciri kopuk" — en güçlü çürütme genellikle warrant'ı hedefler.
"Doğru olabilir ama etkisi küçük" — argüman ayakta kalsa da tartışmadaki ağırlığını düşürürsün.
Somut bir karşı örnek veya veri, genellemeyi zayıflatır ve kendi vakanı güçlendirir.
Çürüttükten sonra kendi argümanının neden hâlâ ayakta olduğunu hatırlat — çürütme her zaman karşılaştırmayla biter.
Çatışma (clash), iki tarafın aynı mesele üzerinde doğrudan karşı karşıya geldiği noktadır. İyi bir tartışma dağınık değildir; iki-üç net çatışma başlığı etrafında toplanır (örneğin "bireysel özgürlük", "kamu yararı", "uygulanabilirlik"). Yapılandırılmış çürütme bu başlıkları adlandırır, her birinde neden kazandığını gösterir ve yargıcın kararını kolaylaştırır.
Karşı taraf "sınavlar yeteneği objektif ölçer" desin. Katmanlı çürütme: (1) Gerekçeye vur: "Sınavlar yeteneği değil, sınav tekniğini ölçer; iyi ölçüm gerekçesi kopuk." (2) even if: "Even if kısmen ölçse bile, yarattığı kaygı ve ezber, öğrenmeye verdiği zarardan küçüktür." (3) Tartı: "Yani onların kazancı belirsiz ve küçük, bizim zararımız kesin ve büyük — bu çatışmayı biz kazanırız."
Çürütme aynı zamanda bir dinleme becerisidir. İyi debatecı'lar karşı tarafı dinlerken not tutar ("flowing"): her argümanı başlıkla yazar, yanına yanıtını ekler. Böylece hiçbir önemli iddia yanıtsız kalmaz ve tartışma gerçekten karşılıklı (responsive) olur — hazır metni okumak değil, o anda olana yanıt vermek WSDC'de ödüllendirilir.
Rebuttal is the heart of WSDC and especially the main job of the second speakers. Effective rebuttal is not restating the opposing argument and saying "I disagree"; it is showing which step of the argument collapses. An argument has a claim, a warrant and an impact — you target one of them.
"Even if the claim is true, the logic linking it to the impact is broken" — the strongest rebuttal usually targets the warrant.
"It may be true, but its effect is small" — even if the argument survives, you lower its weight in the debate.
A concrete counter-example or data point weakens the generalisation and strengthens your own case.
After rebutting, remind the judge why your own argument still stands — rebuttal always ends with comparison.
Clash is the point where the two sides meet directly on the same issue. A good debate is not scattered; it gathers around two or three clear clashes (for example "individual freedom", "public good", "feasibility"). Structured rebuttal names these headings, shows why you win each one, and makes the judge's decision easy.
Suppose the other side says "exams measure ability objectively." Layered rebuttal: (1) Attack the warrant: "Exams measure exam technique, not ability; the measurement link is broken." (2) Even if: "Even if they measure it partly, the anxiety and rote learning they cause harm learning more." (3) Weigh: "So their gain is uncertain and small, our harm is certain and large — we win this clash."
Rebuttal is also a listening skill. Good debaters take notes as they listen ("flowing"): they write each argument as a heading and add their response beside it. That way no important claim goes unanswered and the debate becomes genuinely responsive — answering what is actually said in the moment, rather than reading a pre-written script, is what WSDC rewards.
Reply speech, WSDC'yi birbirini izleyen çoğu formattan ayıran özelliktir. Süresi asıl konuşmanın yarısıdır (genellikle 4 dakika) ve takımın 1. veya 2. konuşmacısı tarafından verilir — 3. konuşmacı veremez. Reply'da sıra tersine döner: önce Opposition, sonra Proposition. Böylece Proposition tartışmanın hem ilk hem son sözünü söyler.
Reply'ın amacı taraflı bir özet sunmaktır: tartışmayı yargıcın gözünden, kendi takımının lehine anlatmak. İyi bir reply tüm konuşmayı tekrar etmez; tartışmayı iki-üç ana çatışma başlığına indirger ve her birinde "biz şunu gösterdik, onlar yanıt veremedi" der. Yani reply, karşılaştırmalı bir tartı (weighing) egzersizidir: hangi tarafta daha ağır ve daha iyi savunulmuş argümanlar olduğunu gösterir.
Pratik bir reply kalıbı: (1) tartışmanın ne üzerine olduğunu bir cümleyle çerçevele; (2) birinci çatışma başlığını al, neden kazandığını karşılaştırmalı göster; (3) ikinci (ve gerekiyorsa üçüncü) çatışma başlığını aynı şekilde işle; (4) kısa ve güçlü bir kapanışla yargıcın hafızasına son bir net cümle bırak.
"There were three clashes in this room, and only one that mattered. On the science, we never disagreed — pollution is real; that was never the debate. On enforcement, the proposition promised a phased ban but never told you who checks the market stalls, the street vendors, the corner shops. That gap they could not fill. And on cost, they finally admitted their own policy hurts the poorest first, and only hoped subsidies would arrive in time. Hope is not a mechanism. Weigh it honestly: a certain burden on the vulnerable today, against an uncertain benefit tomorrow. When the plan hurts the very people it claims to protect, you oppose. That is why this side wins."
Reply'da yeni argüman açılmaz; açılırsa yargıç itibar etmez. Ayrıca reply konuşmaları sırasında POI sunulmaz. Reply, en çok prova edilmesi gereken konuşmadır çünkü yargıcın duyacağı son sestir.
The reply speech is what sets WSDC apart from many other formats. It runs half the length of a main speech (usually 4 minutes) and is delivered by the team's 1st or 2nd speaker — not the 3rd. In the reply the order reverses: Opposition first, then Proposition. That way Proposition speaks both first and last in the debate.
The purpose of the reply is a biased summary: to tell the debate from the judge's point of view, in your own team's favour. A good reply does not repeat the whole speech; it reduces the debate to two or three key clashes and, on each, says "we showed this, they could not answer." In other words the reply is a comparative weighing exercise: it shows which side has the heavier, better-defended arguments.
A practical reply pattern: (1) frame in one sentence what the debate was about; (2) take the first clash and show comparatively why you win it; (3) handle the second (and if needed third) clash the same way; (4) close short and strong, leaving one clear final line in the judge's memory.
"There were three clashes in this room, and only one that mattered. On the science, we never disagreed — pollution is real; that was never the debate. On enforcement, the proposition promised a phased ban but never told you who checks the market stalls, the street vendors, the corner shops. That gap they could not fill. And on cost, they finally admitted their own policy hurts the poorest first, and only hoped subsidies would arrive in time. Hope is not a mechanism. Weigh it honestly: a certain burden on the vulnerable today, against an uncertain benefit tomorrow. When the plan hurts the very people it claims to protect, you oppose. That is why this side wins."
No new arguments may be opened; if they are, the judge gives no credit. Also, no POIs are offered during reply speeches. The reply is the speech that most needs rehearsing, because it is the last thing the judge hears.
Substantive konuşmalar sırasında karşı takım Point of Information sunabilir — en fazla 15 saniyelik kısa bir soru ya da itiraz. POI sunmak için konuşmacı ayağa kalkar ve "Point of information?" veya benzeri bir ifadeyle söz ister; konuşan kişi kabul veya ret etmekte serbesttir.
Zamanlama kritiktir: POI'ler yalnızca konuşmanın ilk ve son dakikası dışında — yani korumalı (protected) zamanın dışında — sunulur. İlk dakika konuşmacının vakasını kurması, son dakika ise toparlaması için korunur. Reply konuşmalarında POI yoktur.
Kısa, keskin ve konuşmacıyı zora sokan bir soru seç; ısrarcı ama saygılı ol, konuşmacıyı boğma (badgering puan kaybettirir).
Tur boyunca birkaç POI kabul et; hepsini reddetmek etkileşimsiz görünür. Kabul edip güçlü yanıt vermek hâkimiyet gösterir.
Sunmak için: "On that point, sir—?" veya "Point of information." İyi bir POI sorusu: "You say the ban helps everyone — but what happens to the street vendor who cannot afford the alternative?" Reddetmek için: "No, thank you" ya da kısa bir el işareti. Kabul etmek için: "Yes, go ahead."
İyi yönetilen POI'ler hem Style hem Strategy puanına yansır: kabul etmek etkileşim ve özgüven, iyi yanıt vermek ise düşünsel hâkimiyet gösterir. Hiç POI almamak veya kabul edip zayıf yanıt vermek ise tersine puan düşürür. Örneğin konuşmacı "bu politika herkese fayda sağlar" derken karşı taraf ayağa kalkıp maliyet sorusu sorabilir; iyi konuşmacı bunu kabul eder, kısaca yanıtlar ve kendi çizgisine geri döner.
During substantive speeches the opposing team may offer a Point of Information — a short question or objection of up to about 15 seconds. To offer one, a speaker stands and asks to be heard with "Point of information?" or similar; the person speaking is free to accept or decline.
Timing is critical: POIs may be offered only outside the first and last minute of a speech — that is, outside the protected time. The first minute is protected so the speaker can set up the case, the last minute so they can conclude. There are no POIs in reply speeches.
Pick a short, sharp question that puts the speaker under pressure; be persistent but respectful — badgering costs marks.
Take a few POIs across the round; declining them all looks disengaged. Accepting and answering strongly shows command.
To offer: "On that point, sir—?" or "Point of information." A good POI question: "You say the ban helps everyone — but what happens to the street vendor who cannot afford the alternative?" To decline: "No, thank you" or a brief wave. To accept: "Yes, go ahead."
Well-handled POIs feed both the Style and Strategy scores: accepting shows engagement and confidence, and answering well shows intellectual command. Taking no POIs — or accepting one and answering weakly — lowers the score instead. For instance, as the speaker says "this policy benefits everyone," the other side may stand and ask about cost; a good speaker accepts it, answers briefly, and returns to their own line.
WSDC'nin en tanınır özelliği açık ve ağırlıklı puanlama ölçütüdür. Her asıl konuşma üç eksende puanlanır ve toplam 100 üzerinden hesaplanır; reply konuşması bunun yarısı (50 üzerinden) puanlanır. Üç ekseni ayrı ayrı görelim.
| Eksen | Ağırlık | Ne ölçer | Ne ödüllendirir |
|---|---|---|---|
| Content (İçerik) | %40 (/40) | Argüman gücü, mantık, kanıt, çürütme kalitesi. | Sağlam gerekçe (warrant), ilişkili örnek, ikna edici çürütme, tartı. |
| Style (Üslup) | %40 (/40) | Sunum: ses, tempo, beden dili, dil akıcılığı. | Netlik, tonlama, göz teması, özgüven, izleyiciyle bağ. |
| Strategy (Strateji) | %20 (/20) | Yapı, zaman yönetimi, tartışmaya uygunluk, önceliklendirme. | Doğru anda doğru vurgu, net işaretleme (signposting), önemliyi önemsizden ayırma. |
Uygulamada konuşmaların çoğu orta bantta toplanır. Ortalama bir asıl konuşma yaklaşık 70/100 alır; belirgin şekilde iyi konuşmalar bunun birkaç puan üzerine, zayıf konuşmalar altına iner. Yargıçlar uç puanları (çok düşük/çok yüksek) nadiren verir; bu dar bant, farklı türlerdeki konuşmaları karşılaştırılabilir kılar. Reply konuşmaları ise yarım ölçekte (yaklaşık 35/50 civarı ortalama) değerlendirilir.
Kazananı belirlemek için yargıç tüm konuşma puanlarını toplar; toplamı yüksek olan takım kazanır. Bu, nadiren de olsa bir "düşük puanlı galibiyet" (low-point win) doğurabilir: tek tek en iyi konuşmacı bir takımda olsa bile, diğer takımın üç konuşmacısı birlikte daha yüksek toplam yapabilir. Bu da neden WSDC'nin bir takım oyunu olduğunu bir kez daha gösterir.
Content ve Style eşit ağırlıktadır — yani WSDC'de nasıl söylediğin, ne söylediğin kadar önemlidir. Format farklı anadillerden gelen takımlar arasında ikna gücünü ölçer; gerçek dünyada da en iyi fikir değil, en iyi anlatılan fikir kazanır. Bu, formatı dil öğrenimi için özellikle değerli kılar: akıcılık, tonlama ve netlik doğrudan yarışma puanına dönüşür.
WSDC's most recognisable feature is its clear, weighted marking scheme. Each main speech is scored on three axes and totalled out of 100; the reply speech is marked at half that (out of 50). Let us take the three axes separately.
| Axis | Weight | What it measures | What it rewards |
|---|---|---|---|
| Content | 40% (/40) | Argument strength, logic, evidence, quality of rebuttal. | Sound warrants, relevant examples, convincing refutation, weighing. |
| Style | 40% (/40) | Delivery: voice, pace, body language, fluency. | Clarity, intonation, eye contact, confidence, connection with the audience. |
| Strategy | 20% (/20) | Structure, time management, relevance, prioritisation. | The right emphasis at the right moment, clear signposting, separating the important from the trivial. |
In practice most speeches cluster in the middle band. An average main speech scores around 70/100, with clearly strong speeches a few points above and weak ones below. Judges rarely award extreme marks (very low or very high); this narrow band keeps speeches of different kinds comparable. Reply speeches are marked on the half scale (averaging around 35/50).
To decide the winner, the judge adds up all the speech scores; the team with the higher total wins. This can, rarely, produce a "low-point win": even if the single best speaker is on one team, the other team's three speakers together may reach a higher total. This shows once more why WSDC is a team game.
Content and Style carry equal weight — meaning that in WSDC how you say it matters as much as what you say. The format measures persuasion between teams from many first languages; and in the real world it is not the best idea but the best-communicated idea that wins. This makes the format especially valuable for language learning: fluency, intonation and clarity convert directly into competition points.
Yargılamanın en çok yanlış anlaşılan yanı, puanın neye gittiğidir. Yeni başlayanlar sık sık yanlış şeyleri parlatmaya çalışır. Aşağıdaki iki sütun, yargıçların gerçekten ödüllendirdiğini ve ödüllendirmediğini yan yana koyar.
| Puan getirir | Puan getirmez / kaybettirir |
|---|---|
| Gerekçelendirilmiş (warrant'lı) argüman. | Kanıtsız, "çünkü öyle" tarzı iddialar (unwarranted assertions). |
| Net, anlaşılır, tempolu sunum. | Kendi başına hız — yargıç takip edemezse fikir yok sayılır. |
| Anlaşılır İngilizce ve akıcılık. | Aksan — anadili İngilizce olmayanlar aksan yüzünden cezalandırılmaz. |
| Karşı tarafa doğrudan yanıt (responsive çürütme). | Ezberlenmiş metni karşı tarafı dinlemeden okumak. |
| Saygılı, kendinden emin üslup ve POI alışverişi. | Kabalık, karşı tarafı boğma (badgering), alay. |
| İki-üç güçlü argümanı derinleştirmek. | Beş-altı sığ argümanı yüzeysel sıralamak. |
| Karşılaştırmalı tartı (weighing): "bizimki daha ağır". | Sadece "biz haklıyız" demek, karşılaştırma yapmamak. |
| Reply'da net özet ve tartı. | Reply'da yeni argüman açmak (itibar edilmez). |
Yargıç "sıradan makul bir izleyici" gibi karar verir: seni ikna eden ne varsa onu ödüllendirir. Gösterişli kelimeler, hızlı konuşma ya da agresiflik ikna etmez; net mantık, sağlam gerekçe ve saygılı özgüven ikna eder. Bu yüzden performansını "yargıcı nasıl etkilerim" değil, "yargıcı nasıl ikna ederim" sorusuyla planla.
The most misunderstood part of judging is what the marks go to. Beginners often polish the wrong things. The two columns below place side by side what judges genuinely reward and what they do not.
| Earns marks | Earns nothing / loses marks |
|---|---|
| Warranted arguments (with reasoning). | Unwarranted assertions — "because it just is". |
| Clear, intelligible, well-paced delivery. | Speed for its own sake — if the judge cannot follow, the idea is ignored. |
| Intelligible English and fluency. | Accent — non-native speakers are not penalised for it. |
| Direct answers to the other side (responsive rebuttal). | Reading a memorised script without listening. |
| Respectful, confident manner and POI exchange. | Rudeness, badgering, mockery. |
| Deepening two or three strong arguments. | Listing five or six shallow ones. |
| Comparative weighing: "ours outweighs". | Just saying "we are right" with no comparison. |
| A clear summary and weighing in the reply. | Opening new arguments in the reply (no credit). |
The judge decides like an "ordinary, reasonable audience member": they reward whatever actually persuades them. Fancy words, fast talking or aggression do not persuade; clear logic, sound warrants and respectful confidence do. So plan your performance around "how do I persuade the judge", not "how do I impress the judge".
Style puanın %40 olması, sunumun şansa bırakılamayacak kadar önemli olduğu anlamına gelir. İyi haber: üslup öğrenilebilir bir beceridir. Aşağıdaki dört alan, en hızlı kazanım sağlayan noktalardır.
Monoton konuşma en sık puan kaybıdır. Anahtar cümleleri sesle öne çıkar, önemli sözcükten önce kısa bir duraklama bırak.
Çok hızlı konuşmak WSDC'de ceza gibidir; yargıç seni takip edemezse fikir puan alamaz. Anlaşılır, kontrollü bir hız seç.
"İki argümanım var; birincisi… ikincisi…" gibi geçişler yargıcın not almasını kolaylaştırır ve hem Style hem Strategy'ye yarar.
Notlarına gömülmek yerine yargıçla göz teması kur; kısa notlar (madde) tam metinden iyidir.
Beden dili de sayfanın bir parçasıdır: dik dur, ellerini anlamlı jestler için kullan, yerinde sallanma. Dil akıcılığı (fluency) ise özellikle anadili İngilizce olmayan konuşmacılar için en değerli yatırımdır: bağlaçlar, kalıp geçiş ifadeleri ve doğru tonlama, aynı argümanı çok daha ikna edici kılar.
Konuşmalarını sesli kaydet ve dinle: nerede hızlandın, nerede monoton oldun, hangi bağlaçları tekrar ediyorsun? Bir haftalık günlük 10 dakikalık sesli okuma bile tonlamayı belirgin düzeltir.
Anadili İngilizce olmayan konuşmacılar için bir müjde: yargıçlar aksanı cezalandırmaz. Önemli olan anlaşılırlık, akıcılık ve iknadır; kusursuz bir aksan değil, net ve güvenli bir sunum puan getirir. Bu yüzden telaffuz mükemmelliği yerine tonlama, vurgu ve tempoyu önceliklendirmek daha akıllıcadır.
With Style worth 40% of the score, delivery is far too important to leave to chance. The good news: style is a learnable skill. The four areas below give the fastest gains.
A monotone is the most common way to lose marks. Bring out key sentences with your voice, and leave a short pause before an important word.
Speaking too fast is almost a penalty in WSDC; if the judge cannot follow you, the idea earns no marks. Choose a clear, controlled speed.
Transitions like "I have two arguments; first… second…" make it easy for the judge to take notes and help both Style and Strategy.
Engage the judge with eye contact rather than burying yourself in notes; short bullet notes beat a full script.
Body language is part of the picture too: stand tall, use your hands for meaningful gestures, and avoid rocking in place. Fluency is the most valuable investment, especially for non-native speakers: connectives, set transition phrases and correct intonation make the same argument far more convincing.
Record your speeches and listen back: where did you speed up, where were you monotone, which connectives do you overuse? Even ten minutes of daily read-aloud practice for a week visibly improves intonation.
Good news for non-native speakers: judges do not penalise accent. What matters is intelligibility, fluency and persuasion; a clear, confident delivery earns marks, not a flawless accent. So it is smarter to prioritise intonation, emphasis and pace over perfect pronunciation.
WSDC bireysel değil takım oyunudur. Üç konuşmacı aynı vakayı inşa eder; iyi bir takım bir bireyler topluluğu gibi değil, tek bir argüman gibi ses çıkarır. Bunun iki temeli vardır: tutarlı team line ve net iş bölümü.
Team line, üç konuşmacının da savunacağı tek cümlelik ana tezdir. Eğer 1. konuşmacı bir şey söyler, 2. konuşmacı onunla çelişen bir şey savunursa, karşı taraf bu çelişkiyi hemen kullanır ve vaka çöker. Bu yüzden hazırlık aşamasında takım önce ortak çizgide anlaşır, sonra argümanları paylaştırır.
| Konuşmacı | Takımdaki işlevi |
|---|---|
| 1. | Zemini kurar: tanım, team line, ana argümanlar. |
| 2. | Vakayı savunur ve büyütür: ağırlıklı çürütme + derinleştirme. |
| 3. | Toparlar ve karşılaştırır: çatışmaları takım lehine çerçeveler. |
İş bölümü argümanların tekrar edilmemesi anlamına da gelir: her konuşmacı vakaya yeni bir katman ekler. Ayrıca takım içi işaret sistemi (örneğin süre kartları ve POI fikirlerini not paylaşımı) tartışma sırasında sessiz koordinasyonu sağlar. En iyi takımlar, kimin hangi çatışmayı üstleneceğini baştan planlar.
Takım ruhu hazırlık odasında başlar: iyi takımlar motion'ı birlikte çerçeveler, ana çatışmaları önceden belirler ve kimin hangi argümanı taşıyacağını kararlaştırır. Tartışma sırasında ise sessiz işbirliği sürer: bir konuşmacı konuşurken diğer ikisi not alır, POI fırsatlarını işaretler ve bir sonraki konuşmacıya kısa notlar iletir.
WSDC is a team game, not an individual one. The three speakers build a single case; a good team sounds like one argument, not a collection of individuals. This rests on two things: a consistent team line and a clear division of labour.
The team line is the one-sentence main thesis that all three speakers defend. If the first speaker says one thing and the second defends something that contradicts it, the other side seizes on the contradiction and the case collapses. So in prep the team first agrees on a shared line, then divides the arguments.
| Speaker | Function within the team |
|---|---|
| 1st | Lays the ground: definition, team line, main arguments. |
| 2nd | Defends and grows the case: mostly rebuttal + deepening. |
| 3rd | Consolidates and compares: frames the clashes in the team's favour. |
Division of labour also means arguments are not repeated: each speaker adds a new layer to the case. An internal signalling system (time cards, shared notes with POI ideas) enables silent coordination during the round. The best teams plan from the start who will take which clash.
Team spirit starts in the prep room: good teams frame the motion together, identify the key clashes in advance and decide who will carry which argument. During the round the quiet collaboration continues: while one speaker is up, the other two take notes, flag POI opportunities and pass short notes to the next speaker.
WSDC turları iki motion türü arasında bölünür ve her biri farklı beceri ister. İyi bir takım ikisinde de rahat olmak için çalışır.
Hazırlıklı (prepared) motion'lar şampiyona/turnuva öncesi haftalar önce açıklanır. Takımlar derinlemesine araştırır, kanıt toplar, uzman görüşlerini ve istatistikleri hazırlar, olası karşı argümanları önceden çalışır. Burada üstünlük hazırlığın derinliğinden gelir.
Doğaçlama (impromptu) motion'lar tartışmadan yaklaşık bir saat önce verilir; bu hazırlık süresinde internet ve dış yardım kullanımı yasaktır — yalnızca takımın kendi bilgisi ve kısıtlı basılı materyal kullanılır. Burada üstünlük genel kültürden, hızlı vaka kurma becerisinden ve takım içi iş bölümünden gelir.
| Hazırlıklı | Doğaçlama | |
|---|---|---|
| Hazırlık süresi | Haftalar | ~1 saat |
| İnternet/materyal | Serbest | Kısıtlı / yasak |
| Ödüllendirdiği | Araştırma derinliği, kanıt | Genel kültür, hız, soğukkanlılık |
| Başarı anahtarı | Hazırlanmış vaka blokları | Takım içi hızlı beyin fırtınası |
Bu yüzden ciddi bir WSDC takımı düzenli olarak güncel meseleleri takip eder: siyaset, ekonomi, çevre, teknoloji ve etik başlıklarında genel bir bilgi tabanı kurmak, doğaçlama turlarda tüm farkı yaratır.
Pratik bir denge: hazırlıklı motion'larda takımlar her iki taraf için de "vaka dosyaları" hazırlar, çünkü hangi tarafta konuşacakları turdan hemen önce belli olur. Doğaçlama motion'larda ise sınırlı süreyi üçe bölmek etkilidir: hızlı beyin fırtınası, argüman seçimi ve kısa prova.
WSDC rounds are split between two motion types, and each demands different skills. A good team trains to be comfortable with both.
Prepared motions are announced weeks in advance of the tournament. Teams research deeply, gather evidence, prepare expert views and statistics, and work through likely counter-arguments beforehand. Here the edge comes from the depth of preparation.
Impromptu motions are given about an hour before the round; during that prep time the internet and outside help are banned — only the team's own knowledge and limited printed material may be used. Here the edge comes from general knowledge, the ability to build a case quickly, and division of labour within the team.
| Prepared | Impromptu | |
|---|---|---|
| Prep time | Weeks | ~1 hour |
| Internet/material | Allowed | Restricted / banned |
| What it rewards | Research depth, evidence | General knowledge, speed, composure |
| Key to success | Prepared case blocks | Fast team brainstorming |
This is why a serious WSDC team follows current affairs regularly: building a general knowledge base across politics, economics, the environment, technology and ethics makes all the difference in impromptu rounds.
A practical balance: for prepared motions, teams build "case files" for both sides, because which side they speak on is revealed only just before the round. For impromptu motions, splitting the limited time into three is effective: quick brainstorming, selecting arguments, and a short rehearsal.
World Schools motion'ları birkaç kalıpla gelir. En yaygınları: This House would… (bir politika önerir), This House believes that… (bir değer/inanış savunur), This House regrets… (bir olguyu eleştirel değerlendirir) ve This House supports…. Kalıp, tartışmanın bir politika mı yoksa bir değer mi olduğunu belirler ve ispat yükünü (burden) şekillendirir.
| Kalıp | Tür | Prop'un görevi |
|---|---|---|
| THW… | Politika | Bir eylemin/politikanın neden uygulanması gerektiğini gösterir. |
| THBT… | Değer/analiz | Bir önermenin doğru veya haklı olduğunu savunur. |
| THR… | Değerlendirme | Bir eğilimin/olgunun zararlı olduğunu gösterir. |
Proposition'ın ilk konuşmacısı motion'ı makul biçimde tanımlar ve tartışmanın kapsamını çizer. İyi bir tanım ne çok geniş (savunulamaz) ne de çok dardır. Amacı sıradan, makul bir okurun motion'ı nasıl anlayacağını yansıtmaktır.
Squirreling, motion'ı kasıtlı olarak çarpıtıp yalnızca kendi lehine, karşı tarafa haksız bir alana çekmektir (örneğin geniş bir motion'ı çok özel, tuhaf bir vakaya daraltmak). WSDC bunu ödüllendirmez; yargıçlar makul olmayan tanımı reddeder. Tanım, tartışmayı adil ve savunulabilir kılmalı; onu kazanmak için kaçırmamalı.
Proposition ayrıca bir team line ilan eder. Opposition da kendi karşı çizgisini kurar. Tanım kavgasına girmek yerine tanımı kabul edip zeminde daha güçlü argüman kurmak WSDC'de genellikle daha kazançlıdır — yargıçlar teknik oyunlardan çok özsel tartışmayı ödüllendirir. İyi motion'lar dengelidir: her iki tarafa da savunulabilir bir zemin bırakır; bu yüzden hazırlıkta karşı tarafın en güçlü argümanlarını da önceden düşünmek gerekir.
World Schools motions come in a few templates. The most common are: This House would… (proposes a policy), This House believes that… (defends a value or belief), This House regrets… (critically evaluates a phenomenon) and This House supports…. The template determines whether the debate is a policy or a value debate and shapes the burden of proof.
| Template | Type | Prop's job |
|---|---|---|
| THW… | Policy | Show why an action/policy should be implemented. |
| THBT… | Value/analysis | Defend that a proposition is true or justified. |
| THR… | Evaluation | Show that a trend/phenomenon is harmful. |
Proposition's first speaker reasonably defines the motion and sets the scope. A good definition is neither too broad (indefensible) nor too narrow. Its aim is to reflect how an ordinary, reasonable reader would understand the motion.
Squirreling is deliberately distorting the motion to pull it onto ground unfair to the other side and favourable only to you (for example, narrowing a broad motion to a very specific, odd case). WSDC does not reward this; judges reject an unreasonable definition. The definition should make the debate fair and defensible, not be twisted to win it.
Proposition also states a team line. Opposition sets its own counter-line. Rather than fighting over the definition, accepting it and building a stronger case on the merits usually pays off more in WSDC — judges reward substantive debate over technical games. Good motions are balanced: they leave defensible ground for both sides, so in prep you must think ahead about the opponent's strongest arguments too.
Argüman iskeleti evrenseldir: iddia → gerekçe → sonuç (claim, warrant, impact). WSDC'de Content'in %40 ağırlığı, özellikle gerekçenin (warrant) ne kadar sağlam kurulduğuyla doğrudan ilişkilidir.
| Parça | Ne yapar | Örnek ("Sınavlar kaldırılmalı") |
|---|---|---|
| Claim (iddia) | Savunduğun önerme. | "Standart sınavlar öğrenmeyi zayıflatır." |
| Warrant (gerekçe) | İddianın neden doğru olduğunu açıklayan mantık. | "Çünkü sınava yönelik ezber, derin anlamayı gölgeler; öğrenci notu için çalışır, konu için değil." |
| Impact (sonuç) | Neden önemli olduğu; tartışmadaki ağırlık. | "Böylece uzun vadede beceri kaybı oluşur; bu, sınavın savunduğu 'ölçme' amacını bile boşa çıkarır." |
Örnek ve kanıt gerekçeyi güçlendirir; ama örnek tek başına argüman değildir. "Finlandiya şöyle yaptı" demek yetmez; o örneği mantık zincirine bağlaman ve neden senin iddianı desteklediğini göstermen gerekir. En iyi örnekler somut, ilişkili ve ölçülebilirdir; belirsiz genellemeler ("araştırmalar gösteriyor ki…") zayıftır.
Her argüman için kendine sor: "Neden?" (warrant var mı?) ve "Ne olmuş?" (impact net mi?). İkisine de yanıt veremiyorsan argüman henüz hazır değildir.
Son olarak argümanları önceliklendir: en güçlü iki-üç argümanı derinlemesine işlemek, beş zayıf argümanı yüzeysel geçmekten iyidir. WSDC'de derinlik, genişlikten daha çok puan getirir. Argüman kurarken çürütmeyi de içine kat: en güçlü konuşmacılar kendi argümanını sunarken karşı tarafın olası itirazını önceden karşılar ("Kimileri şunu diyebilir; ama…"). Bu "önleyici çürütme" hem Content hem Strategy puanına yarar.
The skeleton of an argument is universal: claim → warrant → impact. In WSDC, Content's 40% weight is tied directly to how solidly the warrant in particular is built.
| Part | What it does | Example ("Abolish exams") |
|---|---|---|
| Claim | The proposition you defend. | "Standardised exams weaken learning." |
| Warrant | The logic explaining why the claim is true. | "Because exam-focused cramming overshadows deep understanding; students study for the grade, not the topic." |
| Impact | Why it matters; its weight in the debate. | "So skills erode over the long run, defeating even the exam's own aim of measuring ability." |
Examples and evidence strengthen the warrant — but an example alone is not an argument. Saying "Finland did X" is not enough; you must tie that example to the logic chain and show why it supports your claim. The best examples are concrete, relevant and measurable; vague generalisations ("research shows…") are weak.
For each argument, ask yourself: "Why?" (is there a warrant?) and "So what?" (is the impact clear?). If you cannot answer both, the argument is not ready yet.
Finally, prioritise your arguments: developing your two or three strongest in depth beats skimming five weak ones. In WSDC, depth earns more than breadth. Build rebuttal into your case: the strongest speakers pre-empt the opponent's likely objection while presenting their own argument ("Some may say X; but…"). This "pre-emptive rebuttal" helps both Content and Strategy.
Öğrenciler sık sık "WSDC mi ESDC mi?" diye sorar; sanki iki ayrı formatmış gibi. Aslında durum daha basittir: ESDC bir format değil, bir turnuvadır — ve bu turnuvalar zaten WSDC (World Schools) formatında koşulur. Kısaltma iki farklı yarışmaya işaret edebilir: İstanbul'daki Eurasian Schools Debating Championship ve Avrupa'daki European Schools Debating Championship (EuroSDC). Her ikisi de World Schools kurallarını kullanır.
Bu yüzden yapı, konuşmacı sayısı ve zamanlama büyük ölçüde aynıdır: iki takım, üçer konuşmacı, dönüşümlü sekiz konuşma (altı asıl + iki reply), 8 dakikalık substantive ve 4 dakikalık reply, POI'ler ve 40/40/20 yargılama. Farklar formatın kendisinde değil, turnuva organizasyonunda ortaya çıkar.
| Boyut | WSDC (dünya şampiyonası) | ESDC tarzı turnuvalar |
|---|---|---|
| Temel format | World Schools | Aynı — World Schools |
| Konuşmacı/takım | 3 | 3 (aynı) |
| Konuşma yapısı | 6 asıl + 2 reply | Aynı |
| Katılımcı | Ulusal takımlar (dünya çapında) | Bölgesel/okul takımları (organizatöre göre) |
| Tur/eleme yapısı | Organizatöre göre | Ön turlar + break/novice kategorileri değişebilir |
| Hazırlıklı/doğaçlama karışımı | İkisi de var | Organizatöre göre değişebilir |
ESDC tarzı turnuvaların ayrıntıları (ön tur sayısı, break/novice kategorileri, hazırlıklı-doğaçlama dağılımı, panel yargı düzeni, tam süre işaretleri) organizatöre ve yıla göre değişir. Burada verilen ayrıntıları kesin sayı olarak alma; katılacağın turnuvanın resmî el kitabını (handbook/charter) mutlaka kontrol et. Bu sayfa, formatın ortak WSDC omurgasını anlatır; turnuvaya özel rakamları o turnuvanın kendi belgesi belirler.
Pratik sonuç: WSDC'yi iyi öğrenirsen ESDC tarzı bir turnuvaya ayrıca "başka bir format" öğrenmen gerekmez. Temel beceriler — team line, çürütme, reply, POI, 40/40/20 — birebir aynıdır; yalnızca turnuvanın program ve eleme detaylarını okuman yeterlidir.
Students often ask "WSDC or ESDC?" as if they were two separate formats. The reality is simpler: ESDC is not a format but a tournament — and these tournaments are run in the WSDC (World Schools) format. The abbreviation can point to two different competitions: the Eurasian Schools Debating Championship in Istanbul and the European Schools Debating Championship (EuroSDC). Both use World Schools rules.
So the structure, speaker count and timing are largely the same: two teams, three speakers each, eight alternating speeches (six main + two reply), 8-minute substantives and 4-minute replies, POIs and 40/40/20 judging. The differences appear not in the format itself but in tournament organisation.
| Dimension | WSDC (world championship) | ESDC-style tournaments |
|---|---|---|
| Base format | World Schools | Same — World Schools |
| Speakers/team | 3 | 3 (same) |
| Speech structure | 6 main + 2 reply | Same |
| Who competes | National teams (worldwide) | Regional/school teams (per organiser) |
| Rounds/break structure | Per organiser | Prelims + break/novice categories may vary |
| Prepared/impromptu mix | Both used | May vary by organiser |
The details of ESDC-style tournaments (number of preliminary rounds, break/novice categories, the prepared-versus-impromptu split, panel judging arrangements, exact time signals) vary by organiser and year. Do not take the details here as fixed numbers; always check the official handbook/charter of the tournament you are entering. This page describes the shared WSDC backbone of the format; tournament-specific figures are set by that tournament's own document.
The practical upshot: if you learn WSDC well, you do not need to learn "another format" for an ESDC-style tournament. The core skills — team line, rebuttal, reply, POI, 40/40/20 — are exactly the same; you only need to read the tournament's schedule and break details.
Aynı hatalar defalarca puan kaybettirir. Aşağıdaki liste, WSDC yargıçlarının en sık not ettiği kusurları ve hızlı çözümlerini toplar.
1. Style'ı ihmal etmek: Style da %40; monoton veya çok hızlı konuşmak doğrudan puan kaybettirir. 2. Team line'ı kaybetmek: üç konuşmacı farklı yöne çekerse vaka çelişir ve çöker. 3. Reply'da yeni argüman: yasak; reply yalnızca özet ve tartıdır. 4. POI almamak: etkileşimsizlik hem Style hem Strategy puanını düşürür. 5. Örneği argüman sanıp warrant'ı atlamak: "Neden?" sorusu yanıtsız kalır. 6. Çürütmeden kaçınmak: yalnızca kendi argümanlarını okuyup karşı tarafı görmezden gelmek, tartışmayı karşı tarafa bırakır.
Başka iki yaygın tuzak: zamanı kötü yönetmek (son argümanı yarıda bırakmak veya boş zamanla bitirmek) ve aşırı hızlı konuşma (spreading) — WSDC bunu diğer bazı formatlardan farklı olarak ödüllendirmez; yargıç takip edemezse fikir yok sayılır. Son olarak tanım kavgasına gereksiz yere girmek zaman ve iyi niyet kaybettirir; tanım gerçekten haksız değilse zeminde tartışmak daha kazançlıdır.
Her konuşmadan önce team line'ı yüksek sesle tekrarla; en güçlü iki argümanı seç ve derinleştir; her çürütmeyi "dolayısıyla biz kazanırız" ile kapat; tur boyunca en az iki POI kabul etmeyi planla; ve son 60 saniyeni her zaman toparlamaya ayır.
The same mistakes cost marks again and again. The list below gathers the flaws WSDC judges note most often, with quick fixes.
1. Neglecting Style: Style is also 40%; a monotone or over-fast delivery costs marks directly. 2. Losing the team line: if the three speakers pull in different directions the case contradicts itself and collapses. 3. New arguments in the reply: forbidden; the reply is only summary and weighing. 4. Taking no POIs: disengagement lowers both Style and Strategy. 5. Mistaking an example for an argument and skipping the warrant: the "Why?" goes unanswered. 6. Avoiding rebuttal: reading only your own arguments and ignoring the other side hands the debate to them.
Two more common traps: poor time management (cutting the last argument short, or finishing with time to spare) and speaking far too fast (spreading) — unlike some other formats, WSDC does not reward it; if the judge cannot follow, the idea is ignored. Finally, picking an unnecessary definition fight loses time and goodwill; unless the definition is genuinely unfair, arguing on the merits pays off more.
Repeat the team line aloud before each speech; pick your two strongest arguments and deepen them; close every rebuttal with "therefore we win"; plan to accept at least two POIs across the round; and always keep your last 60 seconds for the summary.
WSDC'de sık geçen terimler ve kısa karşılıkları:
| Terim | Anlamı |
|---|---|
| Motion | Tartışılan önerme ("This House…"). |
| Proposition | Motion'ı savunan taraf. |
| Opposition | Motion'a karşı çıkan taraf. |
| Substantive | Asıl konuşma (genellikle 8 dk). |
| Reply speech | Kısa, taraflı kapanış özeti (genellikle 4 dk). |
| Definition (tanım) | Motion'ın makul biçimde ne anlama geldiğinin belirlenmesi. |
| Characterisation | Tartışılan dünyanın/aktörlerin makul biçimde resmedilmesi (kim, nerede, hangi koşulda). |
| Team line | Üç konuşmacının savunduğu tek cümlelik ana tez. |
| Burden (ispat yükü) | Bir tarafın kazanmak için kanıtlaması gereken şey. |
| Model / Mechanism | Önerilen politikanın somut işleyişi; nasıl uygulanacağı. |
| Stakeholder | Politikadan etkilenen taraf/grup (paydaş). |
| Claim (iddia) | Savunulan önerme. |
| Warrant (gerekçe) | İddiayı sonuca bağlayan mantık. |
| Impact (sonuç) | Argümanın önemi ve tartışmadaki ağırlığı. |
| Rebuttal | Karşı argümanı çürütme. |
| Clash | İki tarafın doğrudan karşılaştığı tartışma başlığı. |
| Weighing (tartı) | Hangi argümanın daha ağır bastığını karşılaştırma. |
| Even-if | "Yanlış; olsa bile bizimki ağır basar" katmanlı savunma. |
| POI | Point of Information — konuşma sırasında kısa soru/itiraz. |
| Protected time | Konuşmanın ilk ve son dakikası; POI kapalı. |
| Signposting | Konuşmanın yapısını sözle işaretleme. |
| Flow / Flowing | Tartışmayı sütun sütun not tutma tekniği. |
| Whip / özet konuşma | Üçüncü konuşmacının toparlayıcı, karşılaştırmalı özeti (WSDC'de yeni argüman yok). |
| Squirreling | Motion'ı haksızca çarpıtıp dar/tuhaf bir alana çekme. |
| Impromptu | Doğaçlama motion (~1 saat hazırlık). |
| Grace period | Süre sonrası tanınan kısa (yaklaşık 30 sn) hoşgörü payı. |
Terms that come up often in WSDC, with short definitions:
| Term | Meaning |
|---|---|
| Motion | The proposition under debate ("This House…"). |
| Proposition | The side defending the motion. |
| Opposition | The side arguing against the motion. |
| Substantive | A main speech (usually 8 min). |
| Reply speech | A short, biased closing summary (usually 4 min). |
| Definition | Setting out what the motion reasonably means. |
| Characterisation | A reasonable picture of the world/actors in the debate (who, where, under what conditions). |
| Team line | The one-sentence thesis all three speakers defend. |
| Burden | What a side must prove in order to win. |
| Model / Mechanism | The concrete workings of the proposed policy; how it is implemented. |
| Stakeholder | A party/group affected by the policy. |
| Claim | The proposition being defended. |
| Warrant | The reasoning linking a claim to its impact. |
| Impact | An argument's significance and weight in the debate. |
| Rebuttal | Refuting the opposing argument. |
| Clash | An issue where the two sides meet directly. |
| Weighing | Comparing which argument outweighs the other. |
| Even-if | Layered defence: "wrong; and even if true, ours outweighs". |
| POI | Point of Information — a short question/objection during a speech. |
| Protected time | The first and last minute of a speech; POIs closed. |
| Signposting | Verbally marking the structure of a speech. |
| Flow / Flowing | The technique of note-taking the debate column by column. |
| Whip / summary speech | The third speaker's consolidating, comparative summary (no new arguments in WSDC). |
| Squirreling | Unfairly distorting the motion onto narrow/odd ground. |
| Impromptu | An impromptu motion (~1 hour of prep). |
| Grace period | A short allowance (about 30 sec) granted after time expires. |
Aşağıda iki tam örnek yer alır: bir 1. Proposition kurucu konuşması ve bir reply. İngilizce metinden sonra kısa bir Türkçe not, o konuşmayı neyin güçlü kıldığını açıklar. Motion: This House would make voting compulsory.
"This House would make voting compulsory. We define this as a legal duty to attend the ballot in national elections, enforced by a small fine, with a 'none of the above' option so no one is forced to endorse a party. Our team line: a democracy is only legitimate when it hears from everyone, not just the loudest. My first argument is legitimacy. When turnout is low, governments are chosen by a narrow, unrepresentative slice — and policy tilts toward those who already vote: the older, the wealthier, the organised. Compulsory voting corrects that bias at its root. My second argument is civic habit. Voting, like any habit, strengthens with repetition; a citizen who votes once is far likelier to follow politics, and an informed public is the best check on power. So the choice is between a hollow democracy of the few and a living one of the many."
Neden güçlü? Tanım net ve makul (küçük ceza + "hiçbiri" seçeneği ile en bariz itiraz önceden karşılanmış); team line tek cümle; iki argüman claim–warrant–impact iskeletiyle kurulmuş ve keskin bir karşıtlıkla kapanıyor. Sığ değil, derin: iki argüman, beş değil.
"This debate turned on one word: coercion. The opposition kept calling a small fine 'force' — but we showed you it is the same civic duty as jury service or paying tax, and no one calls those tyranny. On legitimacy, they never answered our core point: low turnout systematically silences the poor and the young. They changed the subject to apathy, but apathy is exactly what a voting habit cures. Weigh it: on their side, a minor inconvenience with an opt-out already built in; on ours, a government that finally answers to everyone. When one side protects a feeling and the other protects a whole democracy, you propose."
Neden güçlü? Reply yeni argüman açmıyor; tartışmayı tek eksene ("coercion") indiriyor, karşı tarafın yanıtsız bıraktığı noktayı işaretliyor, "weigh it" ile açık karşılaştırma yapıyor ve akılda kalıcı bir cümleyle kapanıyor. Tam da reply'ın işini yapıyor: taraflı, net, karşılaştırmalı özet.
Below are two full examples: a 1st Proposition constructive and a reply. After each English text, a short Turkish note explains what makes it strong. Motion: This House would make voting compulsory.
"This House would make voting compulsory. We define this as a legal duty to attend the ballot in national elections, enforced by a small fine, with a 'none of the above' option so no one is forced to endorse a party. Our team line: a democracy is only legitimate when it hears from everyone, not just the loudest. My first argument is legitimacy. When turnout is low, governments are chosen by a narrow, unrepresentative slice — and policy tilts toward those who already vote: the older, the wealthier, the organised. Compulsory voting corrects that bias at its root. My second argument is civic habit. Voting, like any habit, strengthens with repetition; a citizen who votes once is far likelier to follow politics, and an informed public is the best check on power. So the choice is between a hollow democracy of the few and a living one of the many."
Why it is strong: the definition is clear and reasonable (a small fine plus a "none of the above" option pre-empts the obvious objection); the team line is one sentence; the two arguments follow the claim–warrant–impact skeleton and close on a sharp contrast. It is deep, not shallow: two arguments, not five.
"This debate turned on one word: coercion. The opposition kept calling a small fine 'force' — but we showed you it is the same civic duty as jury service or paying tax, and no one calls those tyranny. On legitimacy, they never answered our core point: low turnout systematically silences the poor and the young. They changed the subject to apathy, but apathy is exactly what a voting habit cures. Weigh it: on their side, a minor inconvenience with an opt-out already built in; on ours, a government that finally answers to everyone. When one side protects a feeling and the other protects a whole democracy, you propose."
Why it is strong: the reply opens no new argument; it reduces the debate to a single axis ("coercion"), flags the point the other side left unanswered, makes an explicit comparison with "weigh it", and closes on a memorable line. It does exactly the reply's job: a biased, clear, comparative summary.
WSDC'de ilerlemek düzenli ve dengeli bir çalışma gerektirir: hem içerik (argüman, genel kültür) hem üslup (sunum) hem de takım koordinasyonu. Aşağıdaki dört adım pratik bir haftalık plana dönüştürülebilir.
Her motion için önce tek cümlelik ortak tezi belirle; sonra argümanları üç konuşmacıya böl. Tekrar yok, çelişki yok.
%40 ağırlığı hak et: tonlama, duraklar, göz teması ve net İngilizce üzerinde bilinçli çalış; konuşmalarını kaydedip dinle.
"Karşı taraf X dedi; şu yüzden yanlış; dolayısıyla bizim argümanımız ayakta." kalıbını içselleştir.
Reply, yargıcın karar verirken hatırlayacağı son sestir; iki-üç çatışma başlığında net ve taraflı olsun.
Buna bir de genel kültür rutini ekle: haftada birkaç güncel mesele oku (siyaset, ekonomi, çevre, teknoloji, etik) ve her biri için iki-üç argümanı kafanda kur. Bu alışkanlık, doğaçlama turlarda tüm farkı yaratır. Style ağırlığı nedeniyle WSDC akıcı İngilizceyi doğrudan ödüllendirir; Genel İngilizce modülü ve konu anlatımları ile bağlaç, tonlama ve netlik çalışmak doğrudan puanına yansır.
Progressing in WSDC requires regular, balanced practice: content (arguments, general knowledge), style (delivery) and team coordination alike. The four steps below can be turned into a practical weekly plan.
For each motion, first fix the one-sentence shared thesis; then split the arguments across the three speakers. No repetition, no contradiction.
Earn the 40% weight: work deliberately on intonation, pauses, eye contact and clear English; record your speeches and listen back.
Internalise the pattern "the other side said X; it is wrong because…; therefore our argument stands."
The reply is the last voice the judge hears when deciding; make it clear and biased across two or three clashes.
Add a general-knowledge routine: read a few current issues each week (politics, economics, environment, technology, ethics) and build two or three arguments for each in your head. This habit makes all the difference in impromptu rounds. Because of the Style weighting, WSDC directly rewards fluent English; working on connectives, intonation and clarity with the General English module and the topic guides converts straight into points.
Dil temelini güçlendir:
Strengthen your language base:
Güncel münazara turnuvalarını, kayıt tarihlerini ve formatlarını şu bağımsız kaynaklardan takip edebilirsin: DebateComps (turnuva veritabanı) ve turnuva takvimi (Google E-Tablo). Tarih ve kayıt koşullarını her zaman turnuvanın resmî sayfasından teyit et.
Track current debate tournaments, registration dates and formats through these independent resources: DebateComps (tournament database) and this tournament calendar (Google Sheet). Always confirm dates and entry conditions on each tournament's official page.